Komentarze do wpisu 'Altergranie'

Komentarz do wpisu 'Przerwa wakacyjna', dodany przez Dr Judym

Dr Judym — Fri, 25 Jul 2008 09:19:13 +0000

Gratuluję i życzę miłego wypoczynku, może i ja wreszcie dostąpię tego zaszczytu w tym roku, ale niekoniecznie w sezonie wakacyjnym :]

Komentarz do wpisu 'Przerwa wakacyjna', dodany przez bioforger

bioforger — Thu, 24 Jul 2008 12:45:18 +0000

No to miłego wypoczynku, czy ogółem - tzw. wakacji. Przy okazji dziekuję za podobne życzenia dla mnie, swego czasu.
Aha, uważaj, po przyjeździe chce się czasem pisać bardzo długie teksty ;)

Komentarz do wpisu 'Pracuj z Jane McGonigal', dodany przez Kultura 2.0 » Archiwum bloga » Platform studies

Kultura 2.0 » Archiwum bloga » Platform studies — Wed, 23 Jul 2008 18:16:18 +0000

[...] skoro już o grach, to przy okazji polecam ciekawy wpis o Jane McGonigal na Altergraniu. Jak widać, gry coraz poważniej traktuje się jako symulacje, które mogą pomóc w rozwiązaniu [...]

Komentarz do wpisu 'LinkoGRAfia (31)', dodany przez louvette

louvette — Tue, 22 Jul 2008 10:14:42 +0000

Zgadza się - im więcej osób go przeczyta, tym lepiej. Może zniknie choć trochę klapek na oczach :)

Komentarz do wpisu 'LinkoGRAfia (31)', dodany przez nef

nef — Mon, 21 Jul 2008 15:41:14 +0000

Właśnie kilka godzin temu przeczytałem tekst Bogosta. Widzę, że też do niego dotarłaś :) rzeczywiście jest ciekawy i sądzę, że warto go rozpowszechnić. Dziś pojawi się też u mnie :) Po prawdzie byłoby znakomicie, gdyby w Polsce ktoś zaczął przedrukowywać takie rzeczy.

Komentarz do wpisu 'Gry sklasyfikowane', dodany przez louvette

louvette — Mon, 21 Jul 2008 10:14:32 +0000

A tu mały przegląd tego, jak gry klasyfikowane są w mediach amerykańskich:
http://www.gameculture.com/node/638

Komentarz do wpisu 'Pochwała zwyczajności', dodany przez louvette

louvette — Mon, 21 Jul 2008 07:51:16 +0000

Wiadomo, konwencja konwencją i trudno spodziewać się okularników, chudzielców i brzydali w bijatykach i tak napakowanych testosteronem grach jak GoW - tu Leigh ma jak najbardziej rację. Przerysowanie jest wręcz wpisane w ten styl. Miałam raczej na myśli gry, w których atrakcyjny wygląd jest bo jest - bo tak się utarło - a fabularnie czy gatunkowo nie jest to specjalnie uzasadnione i w charakter opowiedzianej historii słabo się wpisuje. Przychodzi mi teraz na myśl choćby Fahrenheit, który byłby jeszcze bardziej przekonujący, gdyby bohater nie wyglądał na tak bardzo wymuskanego, zwłaszcza, że historia była dość mroczna. Albo Bourne a la typowy filmowy amant - już Damon (o ile się orientuję, nie było zgody na wykorzystanie jego wizerunku w grze) wyglądał bardziej charakterystycznie.

Komentarz do wpisu 'Pochwała zwyczajności', dodany przez Dr Judym

Dr Judym — Fri, 18 Jul 2008 21:28:14 +0000

O ile dobrze zrozumiałem ten artykuł, zjawisko to zostało w nim wyjaśnione jeszcze inaczej. W przypadku Soul Calibur mamy do czynienia z bijatyką, gdzie na arenach mierzą się ze sobą najlepsi zawodnicy tego uniwersum. Ta agresja objawia się również w “wyższości materiału genetycznego” czy też “hojniejszym obdarzeniu przez naturę”. Absolutne maksimum, od umiejętności i wyposażenia po geny - nawet za cenę przerysowania.

Podobnie mamy w Gears of War czyli Pudzian Adventures in Space, gdzie Cole Train jest tak obrzydliwie umięśniony, że bardziej się chyba nie da. Wpisuje się to jakoś w starcia z szarańczą, z którą przecież zwykły żołdak nie miałby szans. Może to nie tylko ten krąg inspiracji, przerysowane postacie z GoW kojarzą mi się też ze stylistyką komiksową (Bisley? Od wieków nie miałem komiksu w ręku, ale coś mi tam jeszcze świta ;) ).

Osobiście jednak wolę bohaterów o zwykłym wyglądzie, takich “zwyczajnych niezwyczajnych”, bardziej to do mnie przemawia :)

Komentarz do wpisu 'Zabić czy uratować dziecko, czyli rzecz o moralnych wyborach w grach', dodany przez Olaf Szewczyk

Olaf Szewczyk — Wed, 16 Jul 2008 09:04:30 +0000

Nie demonizowałbym arytmetyki potencjalnych zysków i strat. Mam wrażenie, że autorzy “B” zaprojektowali ten element w duchu RPG, tak to przynajmniej odbieram. Dla mnie na przykład był to klasyczny dylemat pierwszej decyzji - uratować siostrzyczkę czy zabić, cała reszta to prosta konsekwencja, automatyzm rutynowych już działań.
Liczyły się emocje, osąd. Kompletnie nie grało dla mnie roli, ile na tym zyskam czy stracę.

Oczywiście na jakimś tam planie i omawiany przypadek można rozważać w kategoriach zysków i strat - czy satysfakcja ze zdobycia danego fantu zbilansuje dyskomfort związany z podjęciem kontrowersyjnej decyzji? No, ale to już ścieżka w kierunku raczej jałowych w danym kontekście rozważań :)

Serdecznie pozdrawiam
Olaf Szewczyk

Komentarz do wpisu 'LinkoGRAfia (30)', dodany przez louvette

louvette — Wed, 16 Jul 2008 06:13:40 +0000

Jedna jaskółka wiosny nie czyni, by pozostać przy “zwierzęcej” frazeologii ;) O opóźnieniu względem reszty Europy nie wspominając. Choć tak naprawdę nie miałabym nic przeciwko, gdyby miesięcznie była tylko jedna premiera, za to gry takiego kalibru :)