LinkoGRAfia (16)

Ponieważ ze względu na świąteczną przerwę w ubiegły poniedziałek LinkoGRAfii nie było, przez ostatie 14 dni nazbierało się sporo ciekawych, zróżnicowanych tekstów: jest i publicystycznie, i naukowo, i humorystycznie. Polecam:

LinkoGRAfia (7)

Dziś linkoGRAfia zróżnicowana pod względem formalnym: artykuł, wywiad, książka i blog. Polecam:

  • Compulsion Engineers (Gamasutra). Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne jako pozytywny rezultat grania? Warto przeczytać ten artykuł choćby po to, by sprawdzić, jak autor broni tej dziwnej tezy. Sporo arcyciekawych spostrzeżeń na temat motywacji i instynktów stojących za chęcią/potrzebą grania.
  • Catching Up Casually: A Chat With Alexey Pajitnov (Gamasutra). Wywiad z twórcą legendarnego Tetrisa na temat obecnego stanu rynku gier typu casual, którego narodziny sam pośrednio zainspirował.
  • My Tiny Life. Jedna z najlepszych książek na temat wirtualnych światów online i gier MMO, aktualna mimo pierwszej publikacji w 1998 roku, od kilku dni jest dostępna za darmo w formacie PDF. Lektura obowiązkowa dla pragnących zrozumieć przyczyny popularności tego typu produkcji.
  • Critical-Gaming. To jest dopiero ambitna sprawa. Nowy blog autorstwa studenta Richarda Tellera, którego zamiarem jest stworzenie krytycznego dyskursu o grach z punktu widzenia rozmaitych teorii: strukturalizmu, dekonstrukcji, psychoanalizy, marksizmu, feminizmu i innych. Na pierwszy ogień poszedł pełen znaczeń BioShock.

O religijnej ekstazie i manipulacji emocjami

Czy gry potrafią budzić emocje bardziej złożone i subtelne niż strach, znudzenie, poczucie triumfu czy satysfakcja – na przykład religijną ekstazę? W jaki sposób wywołać je nie uciekając się do metod właściwych innym mediom? Czy wpływanie na uczucia gracza musi odbywać się wyłącznie za pośrednictwem scenek przerywnikowych, w których właściwa grom interaktywność ustępuje miejsca biernemu oglądaniu? Czy elektroniczna rozrywka, przy wykorzystaniu takich technik jak biofeedback i odwoływanie się do jednostkowych wspomnień, ma szansę wypracować własne sposoby na budzenie emocji?

Na pytania te próbuje znaleźć odpowiedź Daniel Cook w sążnistym (jak na standardy internetowe) eseju Constructing Artificial Emotions: A Design Experiment opublikowanym na łamach serwisu Gamasutra. Autor odrobił zadanie domowe, cytuje psychologów kognitywnych i eksperymentalnych, odwołuje się do dwuczynnikowej teorii emocji Schachtera i Singera, wywód wzbogaca obrazowymi wykresami i ilustracjami. To porcja wymagającej, niełatwej lektury, choć teorię Cooka traktować należy raczej w kategoriach eksperymentu, a jego zalecenia momentami nabierają znamion pochwały manipulacji („In this brave new world of emotional experiences, you design interactive systems that play the player like an instrument. Except instead of tunes, they are belting out tears”). A może taka jest cena rozwoju medium?